Jacek Ziemiński (ur. 1953)

Studiował na Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Malarstwa. Dyplom uzyskał w pracowni Jacka Sienickiego. W latach 80tych był członkiem i współtwórcą ruchu Nowej Ekspresji, organizował również niezależne wystawy „Świadectwa obecności”.
W latach 1982-1989 był asystentem na Wydziale Malarstwa ASP.
Na początku jego twórczość balansuje między abstrakcją a malarstwem figuratywnym, później, do połowy lat 90tych maluje zredukowane do form abstrakcyjnych pejzaże nacechowane symboliką. W dojrzałym okresie artystycznym powrócił do abstrakcji i do form nawiązujących do postimpresjonizmu. Dziś maluje głównie kompozycje kolorowych pasów i geometrycznych form.

Jego obrazy znajdują się w zbirach m.in. Muzeum Narodowego w Warszawie, Galerii Zachęta, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Centrum Sztuki Studio i Warszawskim BWA.
Na stałe współpracuje z galerią Zderzak w Krakowie i Milano w Warszawie.

Wybrane wystawy grupowe i indywidualne: Galeria Promocyjna, Warszawa (1980), Grand Palais, Paryż (1983), Centrum Sztuki „Studio”, Warszawa (1984), Muzeum Narodowe, Wrocław (1988), Galeria Polskiego Instytutu Kultury, Berlin (1996), Królikarnia, Warszawa (1996), Galeria Zachęta, Warszawa (1999), Galeria Promocyjna, Warszawa (2003), Galeria Zderzak, Kraków (2010), Galeria Propaganda, Warszawa (2013)
Nagrody: Stypendium Ministerstwa Kultury i Sztuki (1980), Stypendia „Foundation pour une Aide Intelectuelle Europeenne”, Paryż oraz Berlin (1985, 1987).